ŞİİRİ SEVENLERİN SİTESİ

Küçüğüm

aynı sokakta oturuyorduk
adı esrarengizdi
herkes onun hakkında farklı şeyler söylerdi
hepsi nedensiz
kirli sakalları vardı
kahverengi gözlü ve kumraldı
ben nefret ederdim
ama mahallenin bütün kızları ona hayrandı
bir gün onunla yolda karşılaştık
çok güzel bir yüzü vardı
o an kalbimi söküp atasım geldi.
çünkü deli gönlüm o an onun aşkı ile alevlendi..
artık uyumak yerine onun evini izliyordum
onunla karşılaşabilmek için saatlerce kapıda beklerdim.

bir akşam yine onu yolda gördüm.
bir dakika bakarmısın dedim
acelem var küçüğüm dedi.’KÜÇÜĞÜM’
sanki bana aramızdaki yaş farkını anlattı.
eve gidip ağladım.

ertesi gün eve girdiğini gördüm
hemen gittim kapıyı çaldım kapıyı açtı:ne var KÜÇÜĞÜM DEDİ.
adımı bile söylemeden
sadece seni seviyorum dedim

gülümsedi cevap bile vermedi

‘’evet’’dedim ‘’ne evet’’ dedi
konuşmadan koşarak evden ayrıldım
daha sonra bir ay evden çıkmadım
bir gün kızlarla mahallede oturuyorduk
sirenler içinde bir ambulans geldi
ambulanstan acele acele inenler
hızla onun evine girdiler
bütün mahalle onun evine girdik
seyre daldık,birkaç dakika sonra
sedyeyle dışarı çıkardılar
önümden geçerken
bende seni küçüğüm dedi ve gözlerini yumdu
donup kaldım
herkes bana bakıyordu
eve doğru koşmaya başladım
gözyaşlarım durmadan akıyordu.
evde annemler ondan bahsediyordu
ailesi yokmuş
okumuş
sevdiği bir kız varmış

ailesi vermeyince kız kaçmış
ama kaçtığı gün ölmüş
bir süre sonra yine sevmiş
ama ne yazıkki o da ölmüş
kimi sevdiyse ölüm ayırmış
sanki onun sevdiği
azrailin ölüm fermanıymış
bazen hiç nedensiz durup dururken ağlıyormuş
uyurken baş ucunda

bir kağıt bir kalem
bir de fotoğraf varmış
bir an önce ölebilmek için dua ediyormuş
intihar edip hastaneyi aramış
polisler evin duvarında
KÜÇÜĞÜM YAZISINI BULMUŞLAR
KÜÇÜĞÜM SENDE ÖLME YAZIYORMUŞ!!!!